Rond de pitbox van Toyota hoef je deze dagen niet op zoek te gaan naar vrolijke gezichten. Het weekend in Monaco was de zoveelste deceptie voor het team en zodanig dat het eigenlijk bijna niet slechter kon. Het enige lichtpuntje was, dat beide auto's de finish haalden, maar het feit dat de miljardenoperatie Toyota in het achterveld alleen de beide Super Aguri's achter zich hield en in schier kansloze positie op twee ronden achterstand werd gezet door McLaren geeft toch wel te denken. Binnen het team moeten ze er ondertussen wanhopig van worden. Wat ze ook proberen met de TF107; het brengt hen geen stap vooruit. 

Het team is het spoor compleet bijster en lijkt op sommige momenten compleet stuurloos. Voert het team gedurende de Grand Prix-weekends volhardend hun taak uit; in het grotere plaatje ontbreekt het Toyota aan visie. De Japanse fabrikant bevindt zich in haar zesde seizoen in competitie en daarvan was feitelijk alleen 2005 echt succesvol. Met meer geluk dan wijsheid, want begrijpen waarom de Toyota het in dat seizoen onder de bandenreglementen van destijds zo goed deed, doen ze het nog steeds niet in Keulen. 

Dat, niet in de laatste plaats omdat ze Technisch Directeur Mike Gascoyne begin 2006 zonder pardon op straat zette. Gascoyne werd verantwoordelijk gehouden voor de enorme nederlaag die het team leed in de eerste wedstrijden van vorig jaar. De auto was onder zijn leiderschap ontwikkeld, maar Gascoyne was wel degene die structuur bracht in de grote, complexe Toyota- organisatie. Gascoyne's leiderschap werd geparkeerd en er werd een decentraal model neergezet, waarbij Pascal Vasselon meer een rol van supervisor innam, dan die van een besluitvaardig technisch kopstuk. 

Bij het management is de daadkracht eveneens ver te zoeken. Tsutomu Tomita kreeg daar ruim een maand geleden te horen dat hij zich maar eens op een hobby als tuinieren moest gaan richten, maar kreeg respijt tot eind juni. Dan zou hij officieel 'afscheid nemen'. In plaats van een zwaargewicht van een van de andere teams te contracteren, maakte Toyota de klassieke fout door een Japanner zonder ook maar de geringste ervaring in de autosport naar Keulen in te vliegen en het formele toezicht op te dragen. Toezicht dus, niet zelf in het zadel; nee toezien of de besluitvorming door anderen strookt met de heersende opvatting bij Toyota in Japan.

Het is een teken aan de wand dat er al tijden geen enkele boodschap wordt afgegeven door het team. Geen daad wordt gesteld en geen positie ingenomen ten aanzien van haar eigen resultaten. Er verandert niets en op deze manier gaat het team er dus ook nooit komen. Het roer moet om als ze ooit nog eens een Grand Prix wil winnen. Toegegeven, het is een diep moeras waarin het team zich bevindt en er zijn maar weinig mensen te vinden buiten het team die de uitdaging aan zouden durven om daar in te springen. Zo is er geen haar op het hoofd van Ross Brawn die er aan denkt om bij Toyota in te stappen. De voormalig Technisch Directeur van Ferrari zou een van de weinigen zijn die er echt iets van zou kunnen maken, maar zelfs als hij zelf het bedrag op de blanco cheque mocht invullen zou hij het, voor dit moment althans, niet doen.

Niet alleen omdat Toyota als organisatie zo complex in elkaar zit dat er moeilijk controle op te krijgen is; vooral het feit dat de  Japanse leiding geen enkel idee heeft wat een Formule 1-team succesvol maakt, is doorslaggevend. In plaats daarvan volhardt men in de eigen visie van kanban en het standaardiseren van processen. Leuk, als je ervoor zorgt dat die processen ook tot iets wezenlijks leiden. Als het vonkje inspiratie en sturing ontbreekt en je als technisch verantwoordelijke niet de vrije hand krijgt, zoals Mike Gascoyne nadrukkelijk verzocht in zijn tijd, dan lukt het niet om die organisatie op de rit te krijgen.

Er zal veel moeten veranderen bij Toyota. De rijders, die ook in toenemende mate en in mijn ogen op dit moment onterecht, de zwarte piet krijgen toegeschoven, kunnen daar niet eens zoveel aan doen. Trulli en Ralf Schumacher zijn passagiers in de logge Toyota-trein die op dit moment doelloos voort dendert. Het is te hopen dat ze bij Toyota binnen afzienbare tijd gaan inzien dat ze een echte leider nodig hebben en ook bereid zijn om die de ruimte te geven. Anders zie ik het kaarsje binnen nu en een jaar of drie echt uitdoven.

    Groeten,

         Stefan