Robert Kubica had op zondagavond in Canada misschien wel twee engeltjes op zijn schouder, toen hij bij een snelheid van 278 kilometer per uur de controle verloor over de BMW Sauber en een angstaanjagende crash beleefde. Seconden lang hield de sport de adem in, maar wonderwel kwam de Pool er met slechts een lichte hersenschudding en een verstuikte enkel vanaf.

Voorafgaand aan dat weekend had F1-Planet.com's Stefan Zwinkels een interview met hem. 

Het is verbluffend hoe relatief succes soms is en hoe het in fracties van seconden letterlijk in een heel ander perspectief kan worden geplaatst. Een succes was het interview dat ik op vrijdag voorafgaand aan de Grand Prix van Canada in samenwerking met de persmensen van BMW had gemaakt met Robert Kubica. Het seizoen van de Poolse rijder tot op dat moment was een wisselend succes geweest. De snelheid was er absoluut in de BMW Sauber F1.07 en Kubica had, na inmiddels bijna een jaar als vaste rijder voor het team, duidelijk zijn draai gevonden. Hij had daar ook absoluut wel het een en ander over te vertellen. Eerlijk, open en down to earth. Maar toen was er zijn crash in de 27e ronde en plotseling was alles wat er die vrijdag was besproken totaal niet meer van belang. 

De ijzingwekkende crash in Turn 9 deed de sport verstijven. Het zou minuten lang duren voor er duidelijkheid kwam en toen was er de opluchting: Kubica was er wonder boven wonder ongedeerd vanaf gekomen. Met slechts een lichte hersenschudding en een licht verstuikte enkel zou hij na een nacht ter observatie het Sacre-Coeur hospitaal van Montreal alweer mogen verlaten. Bij vertrek uit Canada zei hij bovendien alweer te hopen dat hij in Indianapolis weer zou kunnen instappen.

Dat laatste gebeurde overigens niet door voorzichtigheid die het medisch team in acht nam met zijn hersenschudding, maar het grenst aan het ongelooflijke dat alles anders, amper een week later, gewoon bij het oude was gebleven. Het interview zal altijd de kanttekening "vóór de crash" behouden, maar niettemin ben ik oprecht blij dat het alsnog gepubliceerd kan worden. De overwinning van Hamilton, de zwarte vlaggen van Fisichella en Massa. Even deed het er allemaal niet meer toe. Het enige echte succes in Canada was wat mij betreft het beleid van de FIA ten aanzien van chassis veiligheid.

Hij was bij aankomst in Indianapolis en de dagen in de aanloop naar de Amerikaanse Grand Prix het middelpunt van de aandacht. Iedereen wilde het verhaal van Kubica zelf horen. De 22-jarige Pool antwoordde op alle vragen, wist er zelfs met wat humor op terug te kijken, maar echt op zijn gemak in zo'n hausse van media-aandacht is Kubica nog altijd niet. Daarvoor wijkt de Formule 1 teveel af van zijn achtergrond, als gewone jongen uit Krakau, die in de luwte van een aantal meer prominent aanwezige coureurs altijd hard werkte aan zijn carrière in de autosport en daarin uiteindelijk op zou vallen door zijn resultaten. 

Met minimale middelen zou Kubica, ondanks het gebrek aan welvaart in het Polen van eind jaren '80, op jonge leeftijd over parkeerplaatsen scheuren met een wat naar één kant neigende buggy. Kubica paste zich aan aan het probleem en zou zich snel ontwikkelen. Het Poolse kartkampioenschap bleek op 10-jarige leeftijd al snel weinig uitdaging meer te bieden, waarna zijn familie de gok nam om hem te laten deelnemen in het Italiaanse kartkampioenschap. Opnieuw begon Kubica met minimale middelen. Waar andere teams met moderne trucks arriveerden voor de wedstrijd, vervoerden de Kubica's Roberts kart gewoon op het dak van de BMW.

Het maakte hem een opvallende verschijning in het Italiaanse, maar hij zou respect afdwingen met zijn resultaten. Het trok de aandacht van CRG, dat hem een contract aanbood. Van daaruit ging Roberts route door de juniorklassen via de Formule 2000 naar de Duitse Formule 3. Voorafgaand daaraan zou hij echter in een auto-ongeluk op de weg zijn arm op meerdere plaatsen breken. Het herstel zou ruim een half jaar in beslag nemen, voorspelden de artsen. Funest voor de carrière van een Formule 3-coureurs waar elk jaar weer nieuwe talenten zich in de picture rijden. Kubica besloot met een brace toch te gaan racen en hij won er prompt zijn eerste race mee op de Norisring. 

De rest van het seizoen werd gekenmerkt door wisselend succes in de subtop, maar het hoogtepunt van het jaar kwam uitgerekend tijdens het belangrijkste evenement van het seizoen: in de prestigieuze Grand Prix van Macau. Daar pakte Robert pole-position, zette hij de snelste tijd en eindigde hij uiteindelijk als tweede. Het maakte indruk bij de aanwezige Dr. Mario Theissen van BMW. Luca di Grassi had de wedstrijd dan wel gewonnen, het was Kubica die zich in de kijker reed. Begin december 2005 kreeg Kubica een eerste Formule 1-test bij Renault. Hij was onderdeel geweest van het Renault Driver Development Program, maar de fabrikant besloot hem te laten vallen ten faveure van Heikki Kovalainen. Kubica had een goede eerste test bij de kersverse wereldkampioenen, maar het vertrouwen in een toekomst bij het team ontbrak. Op dat moment greep Dr. Mario Theissen zijn kans en legde Robert vast als derde rijder van BMW Sauber.

Dat het snel kan gaan, bewees hij vervolgens. Hij behoorde steevast tot de snelste rijders in de vrijdagtrainingen en na amper een half jaar debuteerde Robert in de Grand Prix van Hongarije als vervanger van Jacques Villeneuve en al in zijn derde race zou hij glorieus het podium bestijgen in Monza.

Inmiddels is hij anderhalf jaar Formule 1-coureur en bevindt hij zich in de benijdenswaardige positie voor een van de weinige teams te rijden die haar potentieel in een razend tempo verwezenlijkt. BMW Sauber heeft zich sinds haar debuut in 2006 ontwikkeld tot het sterkste team in de subtop dit seizoen. En dat lijkt nog maar het begin. Robert kon er in de eerste seizoenshelft echter maar bij vlagen van profiteren. De betrouwbaarheid liet hem in de eerste races van 2007 meer dan eens in de steek, waardoor kostbare punten verloren gingen.

"Ik kijk met gemengde gevoelens terug op het seizoen tot nu toe", zegt Robert in Canada. "Aan het begin van het seizoen was de auto niet betrouwbaar genoeg. Dus ik weet dat ik kansen op punten heb gemist. Maar de laatste twee wedstrijden (in Spanje en Monaco) is dit behoorlijk veranderd, dus ik zie nu een positieve start".

Het duurde niet lang voor de resultaten zouden volgen. In Spanje reed hij een solide race op de vierde plaats. Achter Felipe Massa en de beide McLarens was hij sneller dan de beide Renaults en David Coulthard. Zijn positie werd daardoor geen moment bedreigd. Coulthard finishte op een kansloze 26 seconden achter hem. 

Monaco was echter nog indrukwekkender. In het prinsdom gingen de beide BMW Saubers zwaar van start. Robert begon vanaf de wedstrijd vanaf de vijfde startrij. Het team gokte erop dat er op enig moment in de race wel een safety car zou komen, waardoor ze met de flexibele benadering van een één-stop-strategie veel tijd en posities zou kunnen winnen. Het liep anders. De safety car zou, ondanks incidenten van Liuzzi en Sutil, binnen blijven. Robert zou niettemin met zijn één-stop-strategie indrukwekkende rondetijden weten te zetten. Vooral op de zachte Bridgestone-band was hij in de tweede fase van de race sneller dan Giancarlo Fisichella, die op een twee-stop-strategie voor hem lag op de vierde positie. Door die snelle tijden zou hij Nico Rosberg en Rubens Barrichello, beide op twee stops, voor blijven.

"We wisten dat het niet de beste strategie was die we voor de race hadden gekozen in Monaco. We namen de gok, omdat we er vrijwel zeker van waren dat er een safety car fase zou komen, maar dat hadden we fout. Het was een beslissing die we met het hele team hebben genomen en als je terugkijkt naar andere races in Monaco, dan was het de juiste keuze geweest".

Zijn eigen prestatie in Monaco, wil hij niet overbelichten, "Vooral het begin van de race was moeilijk geweest. Ik had een probleem met de remmen, waardoor ik het pedaal veel harder moest indrukken. Door een sensorprobleem moest ik een tijd zonder traction control rijden. Als ik nu terug kijk, denk ik dat we een beter resultaat hadden kunnen hebben".

Hoewel een herhaling van het podium in Monza vooralsnog nog even op zich laat wachten, heeft Robert zich inmiddels wel gevestigd als een bloedsnelle rijder. Je zou bijna vergeten dat hij pas twaalf starts achter zijn naam heeft en dus, in feite, nog steeds een rookie is. Hij heeft echter het voordeel dat hij als derde rijder al op de meeste circuit heeft gereden in de Formule 1. Een voordeel dat hem nu echt van pas komt in de Grands Prix. Daarvan is hij zich terdege bewust. 

"Ik heb nog steeds niet op alle Grand Prix circuits geracet, maar ik heb er al eens gereden als derde rijder, dus ik arriveer niet zonder enige kennis van het circuit. Ik hoop dat ik me als coureur goed heb ontwikkeld het afgelopen jaar, maar dan nog blijft er altijd wel iets te leren".

Over de waarde van ervaring was er de laatste weken wel het nodige te doen. Mark Webber zei onlangs in een interview op F1-Planet.com te twijfelen aan de waarde die ervaring tegenwoordig heeft in de Formule 1, omdat de coureurs hun rijstijl de laatste tijd flink hebben moeten aanpassen aan de nieuwe banden en de V8-motoren. Dat terwijl jonge rijders instappen en niet beter weten. Hij kreeg daarin bijval van teamgenoot David Coulthard. Robert debuteerde echter in een periode dat de sport in een fase van constante verandering verkeerde. Hij deed zijn eerste test met een V10-aangedreven Renault, zat amper drie maanden later in een BMW Sauber met een V8 en Michelin-banden en nu hebben die plaatsgemaakt voor de control tyres van Bridgestone. Hij moet er dus als rookie wel een oordeel over hebben of jonge coureurs het inderdaad gemakkelijker hebben, maar Robert brandt zich niet aan politieke uitspraken.

"Ik kan er niet veel over zeggen. Ervaring blijft altijd belangrijk. Zelfs als we allemaal hetzelfde materiaal hadden, dan zouden sommige coureurs snel zijn en sommige langzaam".

De overgang naar Bridgestone banden verliep bij BMW Sauber echter verbluffend goed in de afgelopen winter. Daar waar teams als Honda en Renault grote aanpassingsproblemen ondervonden, was BMW eigenlijk van meet af aan snel en in balans op de nieuwe Bridgestone-banden. Zelfs zodanig, dat ze tijdens de wintertests met argusogen werden gevolgd door Ferrari, dat hoopte voordeel te behalen uit haar lange relatie met het Japanse merk. 

"Vanuit mijn positie is de overgang naar Bridgestone prima verlopen. Ik ben een agressieve rijder, dus het was voor mij altijd moeilijker om me aan te passen aan de nieuwe banden, nadat ik op Michelin had gereden. We hebben hier hard aan gewerkt, omdat we wisten dat het een probleem kon worden. Uiteindelijk viel het enorm mee. Als je herkent dat iets je een probleem zou kunnen opleveren en je werkt er hard aan, dan kun je vaak dit soort resultaten bereiken. Het team weet dus ook wel waaróm we zo goed door die overgang zijn gekomen".

De Grand Prix van de VS zou Robert na medische keuring moeten missen, maar over twee weken in Frankrijk zal hij vrijwel zeker weer aan de start staan. Hij zal het ongeval van Canada dan heel snel achter zich moeten laten en zich richten op presteren. Daar waar een coureur zich in een benijdenswaardige positie bevindt, is er druk, zeker wanneer een andere rijder het als zijn vervanger ook helemaal niet slecht doet: Sebastian Vettel klopt nadrukkelijk op de deur bij BMW Sauber. Voor Robert wordt het dus zaak dat hij zijn positie in het team veiligstelt. Vorig jaar zette hij zich, zonder al te veel druk en zonder dat het van hem werd verwacht in no time op de kaart, nu zullen soortgelijke resultaten nodig zijn om zijn positie te kunnen behouden. 

Kubica wijst er echter op dat er meer factoren een rol zullen spelen: "Ik hoop dat we ons kunnen verbeteren, maar we moeten wel realisitisch zijn. Er zijn verschillende teams die ons willen verslaan, die wij tot nu toe steeds konden verslaan. Het team werkt hard aan nieuwe ontwikkelingen dus ik heb er wel vertrouwen in dat we nog steeds de goede kant op gaan".

Zijn er specifieke circuits waarop hij verwacht het extra goed te zullen doen? "Ik heb geen idee waar we het wel en waar we het minder goed zullen doen. Vorig jaar deed ik het goed in Monza, dus ik denk dat ik daar misschien wel weer voor een verrassing kan zorgen". 

Robert Kubica bleef vrijwel ongedeerd bij zijn horror-crash in Canada.

Een hausse van media-aandacht in Indianapolis was onvermijdelijk.

Robert in de F3-race in Macau. De beslissende wedstrijd die hem in de kijker speelde bij BMW.

Al in zijn derde race in de Formule 1 stond hij op het podium, na een ijzersterke race in Monza.

Monaco 2007: ondanks een één-stop-strategie zonder safety cars van P9 bij de start naar P5 aan de finish.

"Ik heb nog steeds niet op alle Grand Prix circuits geracet, maar ik heb er al eens gereden als derde rijder".

Robert zal naar alle waarschijnlijkheid in Magny-Cours weer in de cockpit zitten.

"Als je herkent dat iets je een probleem zou kunnen opleveren en je werkt er hard aan, dan kun je vaak dit soort resultaten bereiken".