Het begon in januari allemaal zo veelbelovend en vredig: Fernando Alonso en Lewis Hamilton toonden zich destijds verguld en met hun nieuwe vooruitzichten tijdens de spectaculaire teampresentatie in Valencia. Terecht zo bleek later, maar van die goede sfeer is, ruim een half jaar later, weinig meer over. In Boedapest kwam de interne strijd tussen de beide teamgenoten tot een onverwacht grote uitbarsting.

Een analyse van de gebeurtenissen tijdens en na de Grand Prix van Hongarije.

Wanneer Ron Dennis nog eens zijn memoires schrijft, zou het goed kunnen dat hij het seizoen 2007 een van de zwaarste uit zijn loopbaan zal noemen. Het is dan ook een uiterst turbulent seizoen voor de McLaren-teambaas, die zijn team niet alleen verwikkeld ziet in een van de grootste spionageschandalen uit de geschiedenis van de moderne Formule 1, achter de schermen moest hij de afgelopen weken alle zeilen bijzetten om zijn team op de rails te houden. Intern liepen de spanningen hoog op tussen Fernando Alonso, Lewis Hamilton en het team. De keerzijde van het succes is onmiskenbaar voor het team uit Woking.

De kwalificatie in Hongarije was het decor van een nieuwe climax van het interne duel dat de laatste maanden woedt tussen Fernando Alonso en Lewis Hamilton. Het team, dat een gelijke behandeling van beide rijders hoog in het vaandel heeft, had voorafgaand duidelijk afspraken gemaakt over de volgorde waarin de coureurs zich op de baan bevonden en wie er als eerste zijn pitstop zou maken. Het zou uiteindelijk niet volgens het uitgestippelde plan gaan in die bewuste derde kwalificatieleg. Hamilton bevond zich in tegenstelling tot dat plan voor Fernando Alonso en kreeg daarom de instructie om Alonso te laten passeren, zodat die als eerste van de twee naar binnen kon voor zijn eerste pitstop. Hamilton negeerde echter die instructie. Kimi Raikkonen bevond zich dicht achter de Engelsman en die wilde voorkomen dat de Ferrari langszij zou komen.

Hamilton was daardoor de eerste die naar binnen dook voor zijn bandenwissel. De pitcrew was daar op dat moment inmiddels van op de hoogte, maar moest hals over kop de bandensets wisselen om de coureurs elk van hun eigen set banden te voorzien. Daardoor zou de eerste pitstop van Alonso verre van vlekkeloos verlopen. Op dat moment was het voor de buitenwacht nog niet zichtbaar wat zich afspeelde, maar dat veranderde bij de tweede en tevens laatste bandenwissel. Nu kwam Alonso voor Hamilton naar binnen. De seconden tikten af en het zou hoe dan ook een kwestie van seconden zijn dat de McLarens startfinish zouden passeren voor het vallen van de vlag. Alonso besloot zijn teamgenoot met gelijke munt terug te betalen en hield de McLaren na het afronden van de bandenwissel nog eens twintig seconden stationair. Hamilton had zich op dat moment al bij het team gemeld, maar moest wachten totdat Alonso de pit verliet. Hamilton verloor daardoor de beslissende seconden om nog voor het vallen van de vlag over startfinish te gaan voor een vliegende ronde.

Tijdens en na afloop vielen er harde woorden. Ron Dennis en Lewis Hamilton hadden een inmiddels breed uitgemeten woordenwisseling, waarbij Hamilton zijn baas terecht wees dat die dit nooit meer mocht laten gebeuren. Dat ontstak Ron Dennis in woede. In zijn beleving had hij juist zoveel mogelijk duidelijkheid willen scheppen door de strikte afspraken vooraf. Het was een opvallende gebeurtenis, omdat het de eerste serieuze aanvaring was tussen de teambaas en zijn lang gekoesterde protégé.

Ook Alonso ging niet vrijuit. Naar buiten toe zou het team de Spanjaard, uit angst voor de bestraffing die uiteindelijk zou volgen door de wedstrijdleiding, niet veroordelen, maar het was maar al te duidelijk dat teambaas Ron Dennis woedend was over de actie van de tweevoudig wereldkampioen, die het team uiteindelijk duur kwam te staan: de wedstrijdleiding zette Alonso vijf plaatsen terug op de grid en ontnam McLaren de kansen om in Hongarije punten te behalen in het Constructeurskampioenschap.  

Het behoeft geen inleiding dat de uitbarsting in de weken die volgden zijn sporen zou nalaten. Er waren niet alleen de eerste haarscheurtjes in de hechte band tussen Hamilton en het team; ook tussen Hamilton en Alonso was de sfeer tot onder het nulpunt bekoeld. Al in de persconferentie refereerde Hamilton impliciet naar het gebeurde en ventileerde hij op subtiele wijze zijn visie hierop door simpel te stellen dat: ‘iedereen wel kon zien wat er was gebeurd’. Achteraf dus wel maar de halve waarheid, maar Alonso weerhield zich van commentaar. Beide coureurs zouden in Hongarije nadien geen enkel woord meer wisselen.

Bij Alonso overheerste het gebrek aan steun van het team. De Spanjaard heeft nog altijd zichtbaar moeite om zijn draai te vinden bij McLaren, dat erbij zweert beide coureurs een gelijke behandeling te gunnen. Alonso had echter nooit verwacht dat Hamilton al zo snel een serieuze bedreiging zou vormen voor het door hem beoogde leiderschap in het team. Toen Ron Dennis in september 2006 besloot Lewis Hamilton te laten debuteren in de Formule 1, kon zelfs hij niet vermoeden dat de Engelsman al zo snel zo competitief zou zijn. Vanaf de allereerste meters in competitie toonde hij aan op geen enkele wijze onder te doen voor zijn teamgenoot, tweevoudig wereldkampioen Fernando Alonso. Al in zijn eerste race stond hij op het podium en niet veel later zou hij in Canada zijn eerste overwinning boeken. Dat was nog niet eerder vertoond door een debutant. Op dat moment leidde hij al in het Wereldkampioenschap en kreeg die positie in de zomermaanden bovendien steeds meer in zijn greep.

Van de roes waarin McLaren ten tijde van de presentatie in Valencia verkeerde, was dus niet veel meer heel gebleven. Het dreamteam, waarbij Hamilton en Alonso op basis van wederzijds respect als team een gooi wilden doen naar het Wereldkampioenschap, raakte meer en meer verdeeld in twee kampen. Kampen waarbij geen van beide zich echt meer helemaal op zijn gemak voelde. Alonso zette openlijk twijfels bij de steun die hij kreeg van het team. "Ik kan me de auto nog herinneren toen ik in december arriveerde bij het team. Ik herinner me de resultaten die ze hadden behaald in 2006 en, weet je, ik heb het team een halve seconde, zes tienden vooruit geholpen. Ik zie daar niet veel voor terugkomen", zei hij voorafgaand aan het weekend.

Dat de lucht bij aankomst nog niet was geklaard, werd mogelijk ook duidelijk uit het feit dat de Spanjaard met een flinke baard arriveerde. Het is wijd en zijd bekend dat Ron Dennis gruwelt van een onverzorgd uiterlijk van zijn rijders en een baard is bij het team dan ook uit den boze. Getuige het feit dat David Coulthard in zijn McLaren-tijd jarenlang glad geschoren op het circuit verscheen, maar bij Red Bull Racing prompt een sikje liet staan. En die is er sindsdien ook altijd gebleven. Het leek dus op regelrechte provocatie van Alonso in de richting van het team. Hij schoor de baard vrijdagavond overigens wel weer af. Voor wat het waard is; wellicht het teken dat er het een en ander is uitgesproken.

Hamilton op zijn beurt had grote moeite om zich een houding aan te meten. De Engelsman was verwikkeld in een gewetenskwestie.  De Engelsman was al eerder gevraagd om Alonso vrij baan te gunnen tijdens de Grand Prix van Monaco, waarin Hamilton weliswaar veel sneller was, maar op last van de teamleiding zijn positie moest consolideren. Destijds slikte hij de frustratie nog in, maar in Hongarije besloot hij de teaminstructie ronduit te negeren. Ultracompetitief als hij is, weigert Hamilton zich zomaar gewonnen te geven. Hij realiseert zich dat hij zal moeten vechten voor zijn titelkansen en dat, met zijn teamgenoot als voornaamste opponent, daar soms niet altijd conflicten bij vermeden kunnen worden.

Alonso is als tweevoudig wereldkampioen door de wol geverfd en beoogde zijn teamgenoot met gelijke munt terug te betalen in de kwalificatie. Hij wist dat Hamilton geen enkele kans zou hebben om op startfinish te bereiken als hij die extra seconden verloor en daarmee zou hij direct het laatste woord hebben in de strijd om pole. Hij werd daarvoor achteraf zwaar veroordeeld, niet alleen door de stewards, maar eveneens in de media en door de eminence grise van de sport.

Het was een opmerkelijk tafereel, maar niet onbegrijpelijk in de fase waarin de strijd om de wereldtitel zich bevindt. McLaren wacht een aantal zware maanden en, als alles contracten worden uitgediend, zal dit pas het begin zijn van een lange en felle strijd om het voortouw in de pikorde. De strijd doet velen terugdenken aan achttien jaar eerder. Toen bevonden Dennis en de zijnen zich in een vrijwel identieke situatie met Ayrton Senna en Alain Prost. Zij streden zonder twijfel het meest verbeten interne duel uit in de geschiedenis van de sport. Ook toen was aan Ron Dennis de onmogelijke opgave om de gemoederen tot bedaren te krijgen.

Destijds arriveerde Senna als het jonge talent; Prost was de gevestigde orde en al enkele jaren succesvol bij het team. Ook toen was de sfeer in eerste instantie gemoedelijk en bestond er wederzijds respect. Prost zag in Senna een aanwinst voor het team, maar dat sloeg om naarmate de competitie op de baan heviger werd. Een opvallende parallel in de geschiedenis is ook dat de echte breuk indertijd voortkwam uit geschonden afspraken. Imola 1989 was de legendarische wedstrijd waarvoor beide kemphanen een niet-aanvalspact afspraken voor de eerste ronde, maar dat volgens Prost door Senna zou zijn geschonden toen die hem bij de herstart van de wedstrijd toch passeerde. Het zou niet meer goed komen en de wrevel zou leiden tot twee dramatische samenkomsten die  de Wereldkampioenschappen van 1989 en 1990 achtereenvolgens direct beslisten. De spanning bleef bestaan gedurende dat seizoen ‘89 en het zou uiteindelijk onvermijdelijk zijn dat een van de twee coureurs, Prost in dit geval, het team aan het einde van dat jaar gedesillusioneerd zou verlaten.

Of dat profetisch is voor de situatie nu, is de grote vraag. Gedurende de zomerweken waren er nadrukkelijk de geruchten dat Alonso het team aan het einde van het jaar alweer zou willen verlaten en dat zijn management inmiddels de nodige lijntjes had uitgelegd bij achtereenvolgens Renault en BMW Sauber. Beide teams hadden, niet berekend op een dergelijke situatie, hun line-ups echter al zo goed als rond en dus zou Alonso weinig andere mogelijkheden resten. Zelfs als hij McLaren zou mogen verlaten, zoals het gerucht ging, en hij bij een van die teams aan de slag zou kunnen, zou het direct een aderlating betekenen voor zijn titelkansen. McLaren is naast Ferrari het enige team dat momenteel om de overwinningen kan strijden.  

McLaren zal er op haar beurt echter voor moeten waken dat het haantjesgedrag ten koste gaat van de teamprestaties. Op lange termijn gaat een team eraan onderdoor als ze lange tijd onder een dergelijke hoogspanning moet opereren en in dat geval moet het teammanagement harde keuzes maken. In 1989 verliet Prost op eigen initiatief het team, maar dat was omdat hij zich niet gesteund voelde door het team en hij, zoals hij zei, de boodschap luid en duidelijk had begrepen. Hij ging naar Ferrari.

Het zal dus met name belangrijk zijn hoe de band tussen Alonso en McLaren verder gestalte krijgt. De Spanjaard weet dat alleen met klinkende resultaten een kans heeft om zich binnen het team absolute leider te vestigen. Dat valt met het onbetwiste talent van Hamilton niet mee. Lewis is bovendien al zijn halve leven McLaren protege en heeft in dat opzicht al bijna niet te overbruggen voorsprong op de Spanjaard. Hamilton is opgegroeid met de normen en waarden van McLaren en wordt door de crew op handen gedragen.

Vooralsnog lijkt de lucht in Turkije geklaard. Alonso liet een verzoenend boottripje op het jacht van McLaren-aandeelhouder Mansour Ojjeh aan zich voorbij gaan, maar een lang gesprek met Ron Dennis en deels tevens in het bijzijn van Hamilton op donderdag voor de Grand Prix van Turkije heeft de gemoederen voor nu in ieder geval iets tot bedaren gebracht. Dat neemt niet weg dat er maar een klein vonkje nodig is om het vuur weer in volle hevigheid aan te wakkeren. De loodzware taak is aan Ron Dennis en de zijnen om dat alles in goede banen te leiden.

  Tijdens de kwalificatie van de Grand Prix van Hongarije kwam de interne strijd tussen Hamilton en Alonso tot een onverwachte uitbarsting.

Alonso wachtte bij zijn laatste pitstop langer dan nodig en ontnam Hamilton daarmee zijn kans op een vliegende ronde.

Alonso pakte pole, maar de spanning was om te snijden. Ron Dennis was zichtbaar woedend over de gebeurtenissen.

Hamilton maakte op subtiele wijze zijn visie duidelijk: 'Iedereen kon zien wat er gebeurde'.

Toen alles nog koek en ei was: de teampresentatie in Valencia lijkt langer geleden dan ooit.

Tussen Senna en Prost was er in 1988 in eerste instantie ook geen vuiltje aan de lucht.

Hun rivaliteit zou de hevigste in de geschiedenis van de sport zijn.

McLaren zal ervoor moeten waken dat de geschiedenis zich niet herhaalt.

Alonso zal zich alleen op basis van resultaten een leidende positie in het team kunnen verwerven. Tegen Hamilton een zware opgave.